21-11-11

Willem is moe ...

Willem is moe. En oud. En koud. Willem is al 8 jaar en is oud, koud, en moe. Echt zo'n typische oude slome Goldie. Hij sukkelt maar wat achter ons aan en ligt graag op de bank of in bed met een kleedje over zijn koude gouden vachtje. 's Avonds ligt hij het liefst tussen ons in, in bed, en dan naar de televisie kijken. Liefst Cesar Millan, Dog Whisperer. Verder wil hij toch nog wel graag naar het strand om te zwemmen in de zee. Vervolgens ligt ie in zijn mandje, te bibberen van de koude zee en na te rillen met zijn zanderige dopneus. Je moet toch wel een dierenbeul zijn om die arme hond dan in zijn mandje te laten liggen zonder deken. Nee, Willem niet, die mag in bed of op de bank met een deken, toegestopt door de baas of het vrouwtje. Brokken eet Willem ook niet meer. Brokken zijn voor armoezaaiers. Biefstuk, rauwe kip, jus met een aardappeltje, macaroni, dat is echt hondeneten. Mocht het zo zijn dat wij iets met sambal hebben gegeten, dan kunnen we altijd nog terugvallen op de brokken. Dat gaat natuurlijk in eerste instantie gepaard met een uur lang zielig kijken naar de baas en zich afvragen waarom er niet een speciaal bordje zonder sambal is samengesteld.

Vroeger zei de baas altijd, je mag met ons aan tafel zitten zodra je hebt geleerd om met mes & vork te eten. Gelukkig is de baas daarvan teruggekomen. De vrouw noemt het een "hostile take-over", slaat nergens op. Willem bedoelt het altijd en alleen maar goed en is zich van geen kwaad bewust. Ondertussen kan ik, het vrouwtje, in het midden liggen van het waterbed, in het zogenaamde gat, het gat wat onstaat door twee matrassen, ik heb geen dekens, want daar ligt Willem op of onder en erger nog op mijn plek. Op de bank kan ik negen van de tien keer ook niet zitten. En, mocht ik geluk hebben en wel kunnen plaats nemen op de bank, dan kan ik nooit meer opstaan, want Willem ligt dan op mijn pasgekochte mooie witte kleed, van Ikea... Dit kleed was wit, maar binnen 3 weken grijs met zwarte vlekken. Geclaimd. Geclaimd door een hond die dit als mand aanzag, net als mijn bank, mijn bed, en alles waar ik op kon zitten of liggen. Vraag ik of Willem wil weggaan, dan izie doof. Oost-Indisch doof of nog erger. Slap, slap als een vaatdoek waardoor het onmogelijk is omdat oude koude lichaam van een moeie Goldie te verplaatsen.... Nee, het is geen hostile take-over, hij is gewoon oud.. en koud.. en moe...


Armewil1.jpg

Armewil2.jpgArmewil3.jpg

13:20 Gepost door Nennis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Herkenbaar..ze zijn allemaal hetzelfde, die ouwe haarbalen! :-)
(en hun bazinnen ook! :-))) )

Gepost door: mizzD | 21-11-11

Willem heeft maar geluk met jullie, en dat weet hij vast ook :)

Gepost door: terry | 23-11-11

De commentaren zijn gesloten.